ผ่านช่วงมรสุมลุมเร้ามาอย่างเหนื่อยเหน็ด คือเรื่องมันเริ่มด้วยความเข้าใจผิด
เพื่อนมันแกล้ง ไปๆมาๆ เรื่องก็เปลี่ยน กลายมาเป็นปัญหาใหญ่
ด้วยเรื่องที่ว่า..เออ กุพอใจกับมิ้นที่เป็นมิ้นแบบนี้หรือยัง?
คำตอบมันมีแค่สองอย่าง พอกับไม่พอ ไม่พอก็เลิกไป ถ้าพอก็คบกันต่อไป
ธรรมชาติของคนมันเปลี่ยนไม่ได้ และถึงจะเปลี่ยนมันก็เปลี่ยนได้ไม่นาน
นั่นแหละที่ทำให้กุขบคิดอย่างทรมานจิตใจที่สุด เพราะกุก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพอหรือไม่พอ
ก็คิดไปสักพักนะ คิดไปคิดมา ก็จำได้ว่า กุก็เคยคิดว่ามันดีไม่ใช่หรอ
ที่จะได้กรี๊ดกร๊าดกับเรื่องเล็กๆที่ปกติมิ้นไม่ทำ และเกิดทำขึ้นมา
กุก็เคยรู้สึกว่าแบบนี้มันดีไม่ใช่หรอ เรื่องเล็กๆ ก็ทำให้เรามีความสุข
ก็เลยจบอย่างลงตัวเหมือนเดิม
วันนี้ก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข มิ้นมันเป็นคนมือไม่มีแรง
เป็นโรคปะวะเนี้ย มันบอกให้กุนวดมือให้หน่อย กุเลยบอกว่า งั้นมิ้นก็นวดให้แพทข้างนึง
กว่ามันจะบี้มือกุได้แต่ละที โอดโอยตลอด เลยเปลี่ยนใหม่ มาแข่งบีบนิ้วกัน มันก็พ่ายไปอย่างน่าเสียดาย 55+
และพี่แกบอกกุว่า เนี้ย ตอนที่โกดกันนะ เปิด you tubeดูเค้าเล่นเพลงของแจ็คจอนสัน เล่นเป็นแล้ว
และก็เอากีต้ามาจะเล่นอวดกุอะนะ...ฮึ่ย เฮ้ย ทำไมเสียงมันเพี้ยนๆนะ.... - .. -
สรุปก็ไม่ได้การดังเดิม
และก็แกล้งเล่นอะไรไปเรื่อย เหมือนเด็กนั่นแหละ ขำจนปวดท้อง
รูดการ์ดๆ รูดตูดคนอื่น ดูหนังเรื่องห้างของเล่นมหัสจรรย์(กุตั้งเองอะนะ กุจำชื่อเรื่องไม่ได้)
หนังแม่งจบแบบตกกะใจ เอ้าเฮ้ย จบแบบนี้เลย....
และก็ดูเรื่องจัมเปอต่อ หนังจินตนาการ มันเลยสนุกนะกุว่า
วันนี้ก็กินแค่มื้อเดียวเอง กุเลยหิวๆ ฝนก็ตกอีก
- อิ่มจังกุกินขนมปังฟาร์มเฮาซ์ใส้เนยไป 3 ก้อน
- นมขวดนึง
- มีความสุข :)
ผ่านช่วงมรสุมลุมเร้ามาอย่างเหนื่อยเหน็ด คือเรื่องมันเริ่มด้วยความเข้าใจผิด
เพื่อนมันแกล้ง ไปๆมาๆ เรื่องก็เปลี่ยน กลายมาเป็นปัญหาใหญ่
ด้วยเรื่องที่ว่า..เออ กุพอใจกับมิ้นที่เป็นมิ้นแบบนี้หรือยัง?
คำตอบมันมีแค่สองอย่าง พอกับไม่พอ ไม่พอก็เลิกไป ถ้าพอก็คบกันต่อไป
ธรรมชาติของคนมันเปลี่ยนไม่ได้ และถึงจะเปลี่ยนมันก็เปลี่ยนได้ไม่นาน
นั่นแหละที่ทำให้กุขบคิดอย่างทรมานจิตใจที่สุด เพราะกุก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพอหรือไม่พอ
ก็คิดไปสักพักนะ คิดไปคิดมา ก็จำได้ว่า กุก็เคยคิดว่ามันดีไม่ใช่หรอ
ที่จะได้กรี๊ดกร๊าดกับเรื่องเล็กๆที่ปกติมิ้นไม่ทำ และเกิดทำขึ้นมา
กุก็เคยรู้สึกว่าแบบนี้มันดีไม่ใช่หรอ เรื่องเล็กๆ ก็ทำให้เรามีความสุข
ก็เลยจบอย่างลงตัวเหมือนเดิม
วันนี้ก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข มิ้นมันเป็นคนมือไม่มีแรง
เป็นโรคปะวะเนี้ย มันบอกให้กุนวดมือให้หน่อย กุเลยบอกว่า งั้นมิ้นก็นวดให้แพทข้างนึง
กว่ามันจะบี้มือกุได้แต่ละที โอดโอยตลอด เลยเปลี่ยนใหม่ มาแข่งบีบนิ้วกัน มันก็พ่ายไปอย่างน่าเสียดาย 55+
และพี่แกบอกกุว่า เนี้ย ตอนที่โกดกันนะ เปิด you tubeดูเค้าเล่นเพลงของแจ็คจอนสัน เล่นเป็นแล้ว
และก็เอากีต้ามาจะเล่นอวดกุอะนะ...ฮึ่ย เฮ้ย ทำไมเสียงมันเพี้ยนๆนะ.... - .. -
สรุปก็ไม่ได้การดังเดิม
และก็แกล้งเล่นอะไรไปเรื่อย เหมือนเด็กนั่นแหละ ขำจนปวดท้อง
รูดการ์ดๆ รูดตูดคนอื่น ดูหนังเรื่องห้างของเล่นมหัสจรรย์(กุตั้งเองอะนะ กุจำชื่อเรื่องไม่ได้)
หนังแม่งจบแบบตกกะใจ เอ้าเฮ้ย จบแบบนี้เลย....
และก็ดูเรื่องจัมเปอต่อ หนังจินตนาการ มันเลยสนุกนะกุว่า
วันนี้ก็กินแค่มื้อเดียวเอง กุเลยหิวๆ ฝนก็ตกอีก
- อิ่มจังกุกินขนมปังฟาร์มเฮาซ์ใส้เนยไป 3 ก้อน
- นมขวดนึง
- มีความสุข :)
กุโกดมิ้นมาหลายวันแล้ว และก็ยังคงจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆแน่
แต่ตอนนี้มันนานพอที่จะเอามาเล่าเป็นเรื่องตลกได้แล้ว 55+
สิ่งที่กุเป็นมันก็ไม่ใช่เพราะอารมณ์ อย่ามาบอกว่าใจเย็น
เพราะนี่มันหลายวันแล้ว ถ้าใจร้อนอยู่ ก็ไม่ใช่คน
คือตอนนี้กุไม่รุ้ด้วย ไม่แน่ใจ ว่าเรื่องไหนกันแน่ที่มันจริง
เรื่องนี้มันไม่น่าจะมาเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าความผิดใคร แต่ที่แน่ๆ ทำให้คนที่กำลังเล็มขนตาปลอมอยู่มือสั่น กุก็พยายามข่มใจตัดต่อไป ในที่สุดก็...ไม่ไหวแล้วโว้ยยย
แต่งตัวออกจากหอไปนั่งเมาท์กับเพื่อน นั่งคุยตั้งแต่ตี 2 ยัน 8โมงเช้า
พูดมากกว่านี้มีอีกไหม แต่คือ คุยกันเรื่องห่าไรไม่รุ้อะ 555+ แม่งโครตฮา
เด๋วก็เรื่องผี เรื่องประสบการณ์ รด. เรื่องครอบครัว เรื่องงาน เรื่องฝัน
คุยกันอยู่ 4 คน แย่งกันพูดใหญ่ แต่ช่วงชีวิต รด กุต้อง disconect ไป 30 นาที
เพราะกุไม่ได้เรียน สรุปคุยกันยันเช้าอะ งานการแม่งไม่ทำ เกิดมาเพื่อคุยจริงๆ
กลับมานอนได้แปปเดียวก็ตื่นไปคุยอีกแล้ว และก็นั่งทำงาน เป็นงานเป็นการนะคะ
คราวนี้ ได้ปืนมา 1 กระบอก คือไอ้โดมมันนั่งเฝ้ากุทั้งวัน มาสั่งงานกุ
และอยู่ๆ มันก็เปิดหนังดูจอยักษ์กัน ทำให้กุเสียสมาธิมาก 555+
โล่ก็เลยไม่เส็ด ได้เปนก้อนสี่เหลี่ยมเท่านั้น
และมันก็บอกว่า มึงอย่าลืมทำงานนะเว้ยพรุ่งนี้ต้องเสร็จ... แค่นั้นแหละ
วันถัดมากุก็รีบตั้งชื่อว่า กุต้องสอบ กุต้องทำเวป เป็นการออกตัวไว้ก่อนเลยทีเดียว
อันนี้มันให้ทำเล่น แต่ไม่สำเร็จ เพราะกุเห็นแบบแล้วท้อใจจัง 555+
เมื่อวานกุไปซื้อพรมมาแล้วนะ โห่ คนที่บอบบางเยี่ยงกุ
ต้องแบกม้วนพรมเดินมาขึ้นแทกซี่อะ และฟิวเจอแม่งมีงานไรไม่รุ้อะ ค
นโครตเยอะ แทกซี่ที่กุนั่งมา โครตเซง เพราะรถมันโครตตตติด
เดี๋ยวนี้เค้าฮิตฟิวเจอร์ักันแล้วนะ 5555+
ตอนนี้คำว่าทำไม มันเยอะแยะไปหมด
ถ้าล้อเล่น ทำไมไม่รีบบอกกุให้เร็วกว่านี้..
ปล่อยให้กุอยู่คนเดียวอย่างฟุ้งซ่าน(มาก ถึงมากที่สุด)ทำไม
ทั้งๆที่มีอีกหลายลู่ทางที่จะอธิบายตอนนั้น มาตอนนี้
ความรู้สึกที่มันเสียไปแล้ว มันคืนกลับมาไม่ได้ กุไม่รู้ว่า จะมีวันพรุ่งนี้ด้วยกันได้ยังไง
เคยไหม เจอเรื่องที่ทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ และไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นอีก ไม่คิดเลยสักนิด
และอยู่ๆ มาเจอเรื่องนี้อีกที คิดว่ากุจะเป็นไงวะ..นอนหลับสบายใจหรอไงวะ
แค่ช่วงข้ามคืน มันก็เป็นเวลายาวนานมาก มากจนกุรับไม่ไหว
ในขณะที่อีกฝ่าย แกล้งเสร็จก็นั่งกินเหล้าเมาสนุกสนานอะหรอ.. อย่างนั้นหรอ
ไม่รุ้ว่าใครผิด เพื่อน หรือมิ้น แต่ที่แน่ๆไม่ใช่กุแน่นอน
กุไม่เคยทำให้ผิดหวังและนี่อะหรอ ที่กุต้องรับมา นี่ใช่ไหม ความละเลยที่กุควรจะได้
และถ้าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เราก็ไม่มีอะไรต้องพูดกันอีก เพราะมันมากไปแล้ว
ผ่านช่วงมรสุมลุมเร้ามาอย่างเหนื่อยเหน็ด คือเรื่องมันเริ่มด้วยความเข้าใจผิด
เพื่อนมันแกล้ง ไปๆมาๆ เรื่องก็เปลี่ยน กลายมาเป็นปัญหาใหญ่
ด้วยเรื่องที่ว่า..เออ กุพอใจกับมิ้นที่เป็นมิ้นแบบนี้หรือยัง?
คำตอบมันมีแค่สองอย่าง พอกับไม่พอ ไม่พอก็เลิกไป ถ้าพอก็คบกันต่อไป
ธรรมชาติของคนมันเปลี่ยนไม่ได้ และถึงจะเปลี่ยนมันก็เปลี่ยนได้ไม่นาน
นั่นแหละที่ทำให้กุขบคิดอย่างทรมานจิตใจที่สุด เพราะกุก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพอหรือไม่พอ
ก็คิดไปสักพักนะ คิดไปคิดมา ก็จำได้ว่า กุก็เคยคิดว่ามันดีไม่ใช่หรอ
ที่จะได้กรี๊ดกร๊าดกับเรื่องเล็กๆที่ปกติมิ้นไม่ทำ และเกิดทำขึ้นมา
กุก็เคยรู้สึกว่าแบบนี้มันดีไม่ใช่หรอ เรื่องเล็กๆ ก็ทำให้เรามีความสุข
ก็เลยจบอย่างลงตัวเหมือนเดิม
วันนี้ก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข มิ้นมันเป็นคนมือไม่มีแรง
เป็นโรคปะวะเนี้ย มันบอกให้กุนวดมือให้หน่อย กุเลยบอกว่า งั้นมิ้นก็นวดให้แพทข้างนึง
กว่ามันจะบี้มือกุได้แต่ละที โอดโอยตลอด เลยเปลี่ยนใหม่ มาแข่งบีบนิ้วกัน มันก็พ่ายไปอย่างน่าเสียดาย 55+
และพี่แกบอกกุว่า เนี้ย ตอนที่โกดกันนะ เปิด you tubeดูเค้าเล่นเพลงของแจ็คจอนสัน เล่นเป็นแล้ว
และก็เอากีต้ามาจะเล่นอวดกุอะนะ...ฮึ่ย เฮ้ย ทำไมเสียงมันเพี้ยนๆนะ.... - .. -
สรุปก็ไม่ได้การดังเดิม
และก็แกล้งเล่นอะไรไปเรื่อย เหมือนเด็กนั่นแหละ ขำจนปวดท้อง
รูดการ์ดๆ รูดตูดคนอื่น ดูหนังเรื่องห้างของเล่นมหัสจรรย์(กุตั้งเองอะนะ กุจำชื่อเรื่องไม่ได้)
หนังแม่งจบแบบตกกะใจ เอ้าเฮ้ย จบแบบนี้เลย....
และก็ดูเรื่องจัมเปอต่อ หนังจินตนาการ มันเลยสนุกนะกุว่า
วันนี้ก็กินแค่มื้อเดียวเอง กุเลยหิวๆ ฝนก็ตกอีก
- อิ่มจังกุกินขนมปังฟาร์มเฮาซ์ใส้เนยไป 3 ก้อน
- นมขวดนึง
- มีความสุข :)
กุโกดมิ้นมาหลายวันแล้ว และก็ยังคงจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆแน่
แต่ตอนนี้มันนานพอที่จะเอามาเล่าเป็นเรื่องตลกได้แล้ว 55+
สิ่งที่กุเป็นมันก็ไม่ใช่เพราะอารมณ์ อย่ามาบอกว่าใจเย็น
เพราะนี่มันหลายวันแล้ว ถ้าใจร้อนอยู่ ก็ไม่ใช่คน
คือตอนนี้กุไม่รุ้ด้วย ไม่แน่ใจ ว่าเรื่องไหนกันแน่ที่มันจริง
เรื่องนี้มันไม่น่าจะมาเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าความผิดใคร แต่ที่แน่ๆ ทำให้คนที่กำลังเล็มขนตาปลอมอยู่มือสั่น กุก็พยายามข่มใจตัดต่อไป ในที่สุดก็...ไม่ไหวแล้วโว้ยยย
แต่งตัวออกจากหอไปนั่งเมาท์กับเพื่อน นั่งคุยตั้งแต่ตี 2 ยัน 8โมงเช้า
พูดมากกว่านี้มีอีกไหม แต่คือ คุยกันเรื่องห่าไรไม่รุ้อะ 555+ แม่งโครตฮา
เด๋วก็เรื่องผี เรื่องประสบการณ์ รด. เรื่องครอบครัว เรื่องงาน เรื่องฝัน
คุยกันอยู่ 4 คน แย่งกันพูดใหญ่ แต่ช่วงชีวิต รด กุต้อง disconect ไป 30 นาที
เพราะกุไม่ได้เรียน สรุปคุยกันยันเช้าอะ งานการแม่งไม่ทำ เกิดมาเพื่อคุยจริงๆ
กลับมานอนได้แปปเดียวก็ตื่นไปคุยอีกแล้ว และก็นั่งทำงาน เป็นงานเป็นการนะคะ
คราวนี้ ได้ปืนมา 1 กระบอก คือไอ้โดมมันนั่งเฝ้ากุทั้งวัน มาสั่งงานกุ
และอยู่ๆ มันก็เปิดหนังดูจอยักษ์กัน ทำให้กุเสียสมาธิมาก 555+
โล่ก็เลยไม่เส็ด ได้เปนก้อนสี่เหลี่ยมเท่านั้น
และมันก็บอกว่า มึงอย่าลืมทำงานนะเว้ยพรุ่งนี้ต้องเสร็จ... แค่นั้นแหละ
วันถัดมากุก็รีบตั้งชื่อว่า กุต้องสอบ กุต้องทำเวป เป็นการออกตัวไว้ก่อนเลยทีเดียว
อันนี้มันให้ทำเล่น แต่ไม่สำเร็จ เพราะกุเห็นแบบแล้วท้อใจจัง 555+
เมื่อวานกุไปซื้อพรมมาแล้วนะ โห่ คนที่บอบบางเยี่ยงกุ
ต้องแบกม้วนพรมเดินมาขึ้นแทกซี่อะ และฟิวเจอแม่งมีงานไรไม่รุ้อะ ค
นโครตเยอะ แทกซี่ที่กุนั่งมา โครตเซง เพราะรถมันโครตตตติด
เดี๋ยวนี้เค้าฮิตฟิวเจอร์ักันแล้วนะ 5555+
ตอนนี้คำว่าทำไม มันเยอะแยะไปหมด
ถ้าล้อเล่น ทำไมไม่รีบบอกกุให้เร็วกว่านี้..
ปล่อยให้กุอยู่คนเดียวอย่างฟุ้งซ่าน(มาก ถึงมากที่สุด)ทำไม
ทั้งๆที่มีอีกหลายลู่ทางที่จะอธิบายตอนนั้น มาตอนนี้
ความรู้สึกที่มันเสียไปแล้ว มันคืนกลับมาไม่ได้ กุไม่รู้ว่า จะมีวันพรุ่งนี้ด้วยกันได้ยังไง
เคยไหม เจอเรื่องที่ทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ และไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นอีก ไม่คิดเลยสักนิด
และอยู่ๆ มาเจอเรื่องนี้อีกที คิดว่ากุจะเป็นไงวะ..นอนหลับสบายใจหรอไงวะ
แค่ช่วงข้ามคืน มันก็เป็นเวลายาวนานมาก มากจนกุรับไม่ไหว
ในขณะที่อีกฝ่าย แกล้งเสร็จก็นั่งกินเหล้าเมาสนุกสนานอะหรอ.. อย่างนั้นหรอ
ไม่รุ้ว่าใครผิด เพื่อน หรือมิ้น แต่ที่แน่ๆไม่ใช่กุแน่นอน
กุไม่เคยทำให้ผิดหวังและนี่อะหรอ ที่กุต้องรับมา นี่ใช่ไหม ความละเลยที่กุควรจะได้
และถ้าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เราก็ไม่มีอะไรต้องพูดกันอีก เพราะมันมากไปแล้ว
ผ่านช่วงมรสุมลุมเร้ามาอย่างเหนื่อยเหน็ด คือเรื่องมันเริ่มด้วยความเข้าใจผิด
เพื่อนมันแกล้ง ไปๆมาๆ เรื่องก็เปลี่ยน กลายมาเป็นปัญหาใหญ่
ด้วยเรื่องที่ว่า..เออ กุพอใจกับมิ้นที่เป็นมิ้นแบบนี้หรือยัง?
คำตอบมันมีแค่สองอย่าง พอกับไม่พอ ไม่พอก็เลิกไป ถ้าพอก็คบกันต่อไป
ธรรมชาติของคนมันเปลี่ยนไม่ได้ และถึงจะเปลี่ยนมันก็เปลี่ยนได้ไม่นาน
นั่นแหละที่ทำให้กุขบคิดอย่างทรมานจิตใจที่สุด เพราะกุก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพอหรือไม่พอ
ก็คิดไปสักพักนะ คิดไปคิดมา ก็จำได้ว่า กุก็เคยคิดว่ามันดีไม่ใช่หรอ
ที่จะได้กรี๊ดกร๊าดกับเรื่องเล็กๆที่ปกติมิ้นไม่ทำ และเกิดทำขึ้นมา
กุก็เคยรู้สึกว่าแบบนี้มันดีไม่ใช่หรอ เรื่องเล็กๆ ก็ทำให้เรามีความสุข
ก็เลยจบอย่างลงตัวเหมือนเดิม
วันนี้ก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข มิ้นมันเป็นคนมือไม่มีแรง
เป็นโรคปะวะเนี้ย มันบอกให้กุนวดมือให้หน่อย กุเลยบอกว่า งั้นมิ้นก็นวดให้แพทข้างนึง
กว่ามันจะบี้มือกุได้แต่ละที โอดโอยตลอด เลยเปลี่ยนใหม่ มาแข่งบีบนิ้วกัน มันก็พ่ายไปอย่างน่าเสียดาย 55+
และพี่แกบอกกุว่า เนี้ย ตอนที่โกดกันนะ เปิด you tubeดูเค้าเล่นเพลงของแจ็คจอนสัน เล่นเป็นแล้ว
และก็เอากีต้ามาจะเล่นอวดกุอะนะ...ฮึ่ย เฮ้ย ทำไมเสียงมันเพี้ยนๆนะ.... - .. -
สรุปก็ไม่ได้การดังเดิม
และก็แกล้งเล่นอะไรไปเรื่อย เหมือนเด็กนั่นแหละ ขำจนปวดท้อง
รูดการ์ดๆ รูดตูดคนอื่น ดูหนังเรื่องห้างของเล่นมหัสจรรย์(กุตั้งเองอะนะ กุจำชื่อเรื่องไม่ได้)
หนังแม่งจบแบบตกกะใจ เอ้าเฮ้ย จบแบบนี้เลย....
และก็ดูเรื่องจัมเปอต่อ หนังจินตนาการ มันเลยสนุกนะกุว่า
วันนี้ก็กินแค่มื้อเดียวเอง กุเลยหิวๆ ฝนก็ตกอีก
- อิ่มจังกุกินขนมปังฟาร์มเฮาซ์ใส้เนยไป 3 ก้อน
- นมขวดนึง
- มีความสุข :)
กุโกดมิ้นมาหลายวันแล้ว และก็ยังคงจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆแน่
แต่ตอนนี้มันนานพอที่จะเอามาเล่าเป็นเรื่องตลกได้แล้ว 55+
สิ่งที่กุเป็นมันก็ไม่ใช่เพราะอารมณ์ อย่ามาบอกว่าใจเย็น
เพราะนี่มันหลายวันแล้ว ถ้าใจร้อนอยู่ ก็ไม่ใช่คน
คือตอนนี้กุไม่รุ้ด้วย ไม่แน่ใจ ว่าเรื่องไหนกันแน่ที่มันจริง
เรื่องนี้มันไม่น่าจะมาเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าความผิดใคร แต่ที่แน่ๆ ทำให้คนที่กำลังเล็มขนตาปลอมอยู่มือสั่น กุก็พยายามข่มใจตัดต่อไป ในที่สุดก็...ไม่ไหวแล้วโว้ยยย
แต่งตัวออกจากหอไปนั่งเมาท์กับเพื่อน นั่งคุยตั้งแต่ตี 2 ยัน 8โมงเช้า
พูดมากกว่านี้มีอีกไหม แต่คือ คุยกันเรื่องห่าไรไม่รุ้อะ 555+ แม่งโครตฮา
เด๋วก็เรื่องผี เรื่องประสบการณ์ รด. เรื่องครอบครัว เรื่องงาน เรื่องฝัน
คุยกันอยู่ 4 คน แย่งกันพูดใหญ่ แต่ช่วงชีวิต รด กุต้อง disconect ไป 30 นาที
เพราะกุไม่ได้เรียน สรุปคุยกันยันเช้าอะ งานการแม่งไม่ทำ เกิดมาเพื่อคุยจริงๆ
กลับมานอนได้แปปเดียวก็ตื่นไปคุยอีกแล้ว และก็นั่งทำงาน เป็นงานเป็นการนะคะ
คราวนี้ ได้ปืนมา 1 กระบอก คือไอ้โดมมันนั่งเฝ้ากุทั้งวัน มาสั่งงานกุ
และอยู่ๆ มันก็เปิดหนังดูจอยักษ์กัน ทำให้กุเสียสมาธิมาก 555+
โล่ก็เลยไม่เส็ด ได้เปนก้อนสี่เหลี่ยมเท่านั้น
และมันก็บอกว่า มึงอย่าลืมทำงานนะเว้ยพรุ่งนี้ต้องเสร็จ... แค่นั้นแหละ
วันถัดมากุก็รีบตั้งชื่อว่า กุต้องสอบ กุต้องทำเวป เป็นการออกตัวไว้ก่อนเลยทีเดียว
อันนี้มันให้ทำเล่น แต่ไม่สำเร็จ เพราะกุเห็นแบบแล้วท้อใจจัง 555+
เมื่อวานกุไปซื้อพรมมาแล้วนะ โห่ คนที่บอบบางเยี่ยงกุ
ต้องแบกม้วนพรมเดินมาขึ้นแทกซี่อะ และฟิวเจอแม่งมีงานไรไม่รุ้อะ ค
นโครตเยอะ แทกซี่ที่กุนั่งมา โครตเซง เพราะรถมันโครตตตติด
เดี๋ยวนี้เค้าฮิตฟิวเจอร์ักันแล้วนะ 5555+
ตอนนี้คำว่าทำไม มันเยอะแยะไปหมด
ถ้าล้อเล่น ทำไมไม่รีบบอกกุให้เร็วกว่านี้..
ปล่อยให้กุอยู่คนเดียวอย่างฟุ้งซ่าน(มาก ถึงมากที่สุด)ทำไม
ทั้งๆที่มีอีกหลายลู่ทางที่จะอธิบายตอนนั้น มาตอนนี้
ความรู้สึกที่มันเสียไปแล้ว มันคืนกลับมาไม่ได้ กุไม่รู้ว่า จะมีวันพรุ่งนี้ด้วยกันได้ยังไง
เคยไหม เจอเรื่องที่ทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ และไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นอีก ไม่คิดเลยสักนิด
และอยู่ๆ มาเจอเรื่องนี้อีกที คิดว่ากุจะเป็นไงวะ..นอนหลับสบายใจหรอไงวะ
แค่ช่วงข้ามคืน มันก็เป็นเวลายาวนานมาก มากจนกุรับไม่ไหว
ในขณะที่อีกฝ่าย แกล้งเสร็จก็นั่งกินเหล้าเมาสนุกสนานอะหรอ.. อย่างนั้นหรอ
ไม่รุ้ว่าใครผิด เพื่อน หรือมิ้น แต่ที่แน่ๆไม่ใช่กุแน่นอน
กุไม่เคยทำให้ผิดหวังและนี่อะหรอ ที่กุต้องรับมา นี่ใช่ไหม ความละเลยที่กุควรจะได้
และถ้าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เราก็ไม่มีอะไรต้องพูดกันอีก เพราะมันมากไปแล้ว
ในที่สุดมิ้นซิบก็กลับมาสักที เหนื่อยล้าอย่างที่สุด นอนไม่อาบน้ำเลยทีเดียว
และพี่แกก็เล่าเรื่องคอนเสริตให้กุฟังประมานสองวันจบอะ 555+
วันนี้ฝนตก อากาศเย็น เรามีความสุขเหมือนเดิม ได้กินไข่เจียวแหนมด้วย
และก็นอนดูทีวี ดูหนังไปเรื่อยเปื่อยจนสองทุ่ม กุเผลอหลับตอนเย็นไป ตื่นมาก็รู้สึกไม่ค่อยจะดีเลย
หรือว่าเพราะกินเยอะไปไม่รู้ 555+ เพราะตื่นมากินเฟรนฟราย และก็แอปเปิลไปอีก
ยังว่าแวะเซเว่นไม่ค่อยอยากจะซื้ออะไรเลย แต่ซื้อน้ำผักมา และก็ซื้อขนมปัง+ นม แต่ลืมซื้อเนยอีกและ วุ้ยยย
พรุ่งนี้เรียนวันสุดท้ายแล้ว ว่าจะเอางานอาร์ทไปส่งแล้ว สรุป งานที่เค้าให้สร้างสรรค์
กุคิดมาหลายวัน ว่าจะวาดใส่อะไร จะใช้สีอะไร จะยังไงดี บางทีไอเดียมันก็ไม่ได้มีตลอดหรอกน่ะ
กุเบื่อกับการคิดมาก เลยวาดใส่เฟรมธรรมดา เป็นรูปกล้วยหนึ้งหวี ที่มีกล้วยหอมจอมซนสองลูก 555+
อนาถจริงๆ งานของพนิดา งานเวปก็เหลืออีกนิดหน่อย คาดว่าจะทำอีกทีตอนใกล้ส่ง
คือมันจะส่งพฤหัสนี้แล้วแหละ และนี่วันอังคาร แต่ยังไม่ใกล้เท่าไหร่ ตามทฤษฎีของกุ 555+
เมื่อวันก่อน หลังจากที่ขัดตัวด้วยมะขามกับนมไปรอบนึง วันต่อมา พนิดาก็เจอขมิ้นเลยเอามาผสมด้วยอีกอย่าง
เยี่ยมมาก กุไม่คิดว่ากลิ่นขมิ้นจะเป็นแบบนี้เลย และก็ความเหลืองของมัน ช่วยให้เหมือนขี้เข้าไปอีก
ซื้อไยบวบมาขัดด้วยนะ แต่รู้สึกมันจะแข็ง ต้องรอมันเปื่อยกว่านี้นิด
เล็บกุนี่เหลืองอ๋อย ดูดีมีสไตล์ไปอีกแบบ 555+
- รักตัว
- มีความสุข
ผ่านช่วงมรสุมลุมเร้ามาอย่างเหนื่อยเหน็ด คือเรื่องมันเริ่มด้วยความเข้าใจผิด
เพื่อนมันแกล้ง ไปๆมาๆ เรื่องก็เปลี่ยน กลายมาเป็นปัญหาใหญ่
ด้วยเรื่องที่ว่า..เออ กุพอใจกับมิ้นที่เป็นมิ้นแบบนี้หรือยัง?
คำตอบมันมีแค่สองอย่าง พอกับไม่พอ ไม่พอก็เลิกไป ถ้าพอก็คบกันต่อไป
ธรรมชาติของคนมันเปลี่ยนไม่ได้ และถึงจะเปลี่ยนมันก็เปลี่ยนได้ไม่นาน
นั่นแหละที่ทำให้กุขบคิดอย่างทรมานจิตใจที่สุด เพราะกุก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพอหรือไม่พอ
ก็คิดไปสักพักนะ คิดไปคิดมา ก็จำได้ว่า กุก็เคยคิดว่ามันดีไม่ใช่หรอ
ที่จะได้กรี๊ดกร๊าดกับเรื่องเล็กๆที่ปกติมิ้นไม่ทำ และเกิดทำขึ้นมา
กุก็เคยรู้สึกว่าแบบนี้มันดีไม่ใช่หรอ เรื่องเล็กๆ ก็ทำให้เรามีความสุข
ก็เลยจบอย่างลงตัวเหมือนเดิม
วันนี้ก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข มิ้นมันเป็นคนมือไม่มีแรง
เป็นโรคปะวะเนี้ย มันบอกให้กุนวดมือให้หน่อย กุเลยบอกว่า งั้นมิ้นก็นวดให้แพทข้างนึง
กว่ามันจะบี้มือกุได้แต่ละที โอดโอยตลอด เลยเปลี่ยนใหม่ มาแข่งบีบนิ้วกัน มันก็พ่ายไปอย่างน่าเสียดาย 55+
และพี่แกบอกกุว่า เนี้ย ตอนที่โกดกันนะ เปิด you tubeดูเค้าเล่นเพลงของแจ็คจอนสัน เล่นเป็นแล้ว
และก็เอากีต้ามาจะเล่นอวดกุอะนะ...ฮึ่ย เฮ้ย ทำไมเสียงมันเพี้ยนๆนะ.... - .. -
สรุปก็ไม่ได้การดังเดิม
และก็แกล้งเล่นอะไรไปเรื่อย เหมือนเด็กนั่นแหละ ขำจนปวดท้อง
รูดการ์ดๆ รูดตูดคนอื่น ดูหนังเรื่องห้างของเล่นมหัสจรรย์(กุตั้งเองอะนะ กุจำชื่อเรื่องไม่ได้)
หนังแม่งจบแบบตกกะใจ เอ้าเฮ้ย จบแบบนี้เลย....
และก็ดูเรื่องจัมเปอต่อ หนังจินตนาการ มันเลยสนุกนะกุว่า
วันนี้ก็กินแค่มื้อเดียวเอง กุเลยหิวๆ ฝนก็ตกอีก
- อิ่มจังกุกินขนมปังฟาร์มเฮาซ์ใส้เนยไป 3 ก้อน
- นมขวดนึง
- มีความสุข :)
กุโกดมิ้นมาหลายวันแล้ว และก็ยังคงจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆแน่
แต่ตอนนี้มันนานพอที่จะเอามาเล่าเป็นเรื่องตลกได้แล้ว 55+
สิ่งที่กุเป็นมันก็ไม่ใช่เพราะอารมณ์ อย่ามาบอกว่าใจเย็น
เพราะนี่มันหลายวันแล้ว ถ้าใจร้อนอยู่ ก็ไม่ใช่คน
คือตอนนี้กุไม่รุ้ด้วย ไม่แน่ใจ ว่าเรื่องไหนกันแน่ที่มันจริง
เรื่องนี้มันไม่น่าจะมาเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าความผิดใคร แต่ที่แน่ๆ ทำให้คนที่กำลังเล็มขนตาปลอมอยู่มือสั่น กุก็พยายามข่มใจตัดต่อไป ในที่สุดก็...ไม่ไหวแล้วโว้ยยย
แต่งตัวออกจากหอไปนั่งเมาท์กับเพื่อน นั่งคุยตั้งแต่ตี 2 ยัน 8โมงเช้า
พูดมากกว่านี้มีอีกไหม แต่คือ คุยกันเรื่องห่าไรไม่รุ้อะ 555+ แม่งโครตฮา
เด๋วก็เรื่องผี เรื่องประสบการณ์ รด. เรื่องครอบครัว เรื่องงาน เรื่องฝัน
คุยกันอยู่ 4 คน แย่งกันพูดใหญ่ แต่ช่วงชีวิต รด กุต้อง disconect ไป 30 นาที
เพราะกุไม่ได้เรียน สรุปคุยกันยันเช้าอะ งานการแม่งไม่ทำ เกิดมาเพื่อคุยจริงๆ
กลับมานอนได้แปปเดียวก็ตื่นไปคุยอีกแล้ว และก็นั่งทำงาน เป็นงานเป็นการนะคะ
คราวนี้ ได้ปืนมา 1 กระบอก คือไอ้โดมมันนั่งเฝ้ากุทั้งวัน มาสั่งงานกุ
และอยู่ๆ มันก็เปิดหนังดูจอยักษ์กัน ทำให้กุเสียสมาธิมาก 555+
โล่ก็เลยไม่เส็ด ได้เปนก้อนสี่เหลี่ยมเท่านั้น
และมันก็บอกว่า มึงอย่าลืมทำงานนะเว้ยพรุ่งนี้ต้องเสร็จ... แค่นั้นแหละ
วันถัดมากุก็รีบตั้งชื่อว่า กุต้องสอบ กุต้องทำเวป เป็นการออกตัวไว้ก่อนเลยทีเดียว
อันนี้มันให้ทำเล่น แต่ไม่สำเร็จ เพราะกุเห็นแบบแล้วท้อใจจัง 555+
เมื่อวานกุไปซื้อพรมมาแล้วนะ โห่ คนที่บอบบางเยี่ยงกุ
ต้องแบกม้วนพรมเดินมาขึ้นแทกซี่อะ และฟิวเจอแม่งมีงานไรไม่รุ้อะ ค
นโครตเยอะ แทกซี่ที่กุนั่งมา โครตเซง เพราะรถมันโครตตตติด
เดี๋ยวนี้เค้าฮิตฟิวเจอร์ักันแล้วนะ 5555+
ตอนนี้คำว่าทำไม มันเยอะแยะไปหมด
ถ้าล้อเล่น ทำไมไม่รีบบอกกุให้เร็วกว่านี้..
ปล่อยให้กุอยู่คนเดียวอย่างฟุ้งซ่าน(มาก ถึงมากที่สุด)ทำไม
ทั้งๆที่มีอีกหลายลู่ทางที่จะอธิบายตอนนั้น มาตอนนี้
ความรู้สึกที่มันเสียไปแล้ว มันคืนกลับมาไม่ได้ กุไม่รู้ว่า จะมีวันพรุ่งนี้ด้วยกันได้ยังไง
เคยไหม เจอเรื่องที่ทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ และไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นอีก ไม่คิดเลยสักนิด
และอยู่ๆ มาเจอเรื่องนี้อีกที คิดว่ากุจะเป็นไงวะ..นอนหลับสบายใจหรอไงวะ
แค่ช่วงข้ามคืน มันก็เป็นเวลายาวนานมาก มากจนกุรับไม่ไหว
ในขณะที่อีกฝ่าย แกล้งเสร็จก็นั่งกินเหล้าเมาสนุกสนานอะหรอ.. อย่างนั้นหรอ
ไม่รุ้ว่าใครผิด เพื่อน หรือมิ้น แต่ที่แน่ๆไม่ใช่กุแน่นอน
กุไม่เคยทำให้ผิดหวังและนี่อะหรอ ที่กุต้องรับมา นี่ใช่ไหม ความละเลยที่กุควรจะได้
และถ้าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เราก็ไม่มีอะไรต้องพูดกันอีก เพราะมันมากไปแล้ว
ในที่สุดมิ้นซิบก็กลับมาสักที เหนื่อยล้าอย่างที่สุด นอนไม่อาบน้ำเลยทีเดียว
และพี่แกก็เล่าเรื่องคอนเสริตให้กุฟังประมานสองวันจบอะ 555+
วันนี้ฝนตก อากาศเย็น เรามีความสุขเหมือนเดิม ได้กินไข่เจียวแหนมด้วย
และก็นอนดูทีวี ดูหนังไปเรื่อยเปื่อยจนสองทุ่ม กุเผลอหลับตอนเย็นไป ตื่นมาก็รู้สึกไม่ค่อยจะดีเลย
หรือว่าเพราะกินเยอะไปไม่รู้ 555+ เพราะตื่นมากินเฟรนฟราย และก็แอปเปิลไปอีก
ยังว่าแวะเซเว่นไม่ค่อยอยากจะซื้ออะไรเลย แต่ซื้อน้ำผักมา และก็ซื้อขนมปัง+ นม แต่ลืมซื้อเนยอีกและ วุ้ยยย
พรุ่งนี้เรียนวันสุดท้ายแล้ว ว่าจะเอางานอาร์ทไปส่งแล้ว สรุป งานที่เค้าให้สร้างสรรค์
กุคิดมาหลายวัน ว่าจะวาดใส่อะไร จะใช้สีอะไร จะยังไงดี บางทีไอเดียมันก็ไม่ได้มีตลอดหรอกน่ะ
กุเบื่อกับการคิดมาก เลยวาดใส่เฟรมธรรมดา เป็นรูปกล้วยหนึ้งหวี ที่มีกล้วยหอมจอมซนสองลูก 555+
อนาถจริงๆ งานของพนิดา งานเวปก็เหลืออีกนิดหน่อย คาดว่าจะทำอีกทีตอนใกล้ส่ง
คือมันจะส่งพฤหัสนี้แล้วแหละ และนี่วันอังคาร แต่ยังไม่ใกล้เท่าไหร่ ตามทฤษฎีของกุ 555+
เมื่อวันก่อน หลังจากที่ขัดตัวด้วยมะขามกับนมไปรอบนึง วันต่อมา พนิดาก็เจอขมิ้นเลยเอามาผสมด้วยอีกอย่าง
เยี่ยมมาก กุไม่คิดว่ากลิ่นขมิ้นจะเป็นแบบนี้เลย และก็ความเหลืองของมัน ช่วยให้เหมือนขี้เข้าไปอีก
ซื้อไยบวบมาขัดด้วยนะ แต่รู้สึกมันจะแข็ง ต้องรอมันเปื่อยกว่านี้นิด
เล็บกุนี่เหลืองอ๋อย ดูดีมีสไตล์ไปอีกแบบ 555+
- รักตัว
- มีความสุข
(ซื้อขนตาปลอมแบบโอเว่อมา ไว้ใส่ถ่ายรูปฮาๆคราวต่อไป 555+)
วันนี้มิ้นไปหัวหินกับเพื่อนหนุ่มยกบ้านเลย คือพี่แกไปกันตั้งแต่เช้ามืด
ขึ้นรถไฟไป ชั้นประหยัดสุดๆ สุดล้าฟ้าเขียว ไม่ได้นั่งอะ คิดดู ยืนไป 4 ชม.ได้
และก็ได้นั่งตอนใกล้จะถึง คิดในใจว่า ดีที่กุคำนึงถึงอนาคต ตัดสินใจไม่ห้อยตามไปด้วย
ไม่งั้นกุต้องยืนร้องไห้ ท้อแท้กับโชคชะตาแน่ๆ
นังอีฟบอกว่า ทำไมไม่หิ้วหลุยใส่ส้นสูงไปกับมัน เผื่อจะพบรักกับคนขายไก่ย่าง 555+
ที่จริงกุอยากเจอคนขายหมี่ผัดใส่ห่อมากกว่า รสนิยมสูงจริงๆ 5555
วันนี้อากาศดี มีแดด เหมาะแก่การทำกิจกรรม
ตอนเย็นๆเลยเดินออกไปซื้อนม และก็ซื้อของกินมา มากมายก่ายกองเหมือนเดิม
ทำไมเด๋วนี้ร้านน้ำผลไม้มันชอบหมดก็ไม่รู้ พอกุไปถึง เกือบจะไม่ได้กินน้ำมะเขือเทศและ มันจะหมด
อาจจะมีคนฮิตแบบกุก็ได้นะ 555+
พอถึงเวลาอันควรก็เริ่มบรรเลง เอามะขามเปียกกับนมมาผสมกัน น้ำอุ่นด้วย
และก็เอามาขัดผิวทั่วตัวเลยเว้ย เศษมะขามกระเด็นกระดอน เต็มห้องน้ำ
ดูไปดูมาสีคล้ายขี้จริงๆ เต็มห้องน้ำกุไปหมด อนาถมาก เม็ดมะขามมันใหญ่ลงรูไม่ได้
กุต้องเก็บขึ้นมาอีก เป็นการถนอมผิวพรรณที่ลำบากลำบนจริงๆ
พอทำเสร็จ ยังไม่เห็นความเปลี่ยนแปลง นอกจากขนแขนกุพริ้ว สลวยสวยเก๋็มาก
มองกลับมาที่โต๊ะ นมหกใส่คีบอร์ด เละเทะอีก เห็นและกุเหนื่อย จนจะปิดโครงการในครั้งต่อไปเลย
มิ้นไม่อยู่ ก็เหงานิดหน่อย ที่รักกกก มิสยู เหลือเกิน อันนี้ก็เว่อไป
แต่รู้สึกว่า มิ้นไปต่างจังหวัด ดีกว่าแพทไปต่างจังหวัดเองนะ
จะมีของฝากติดไม้ติดมือมาถึงกุบ้างไหมเนี้ย จะไปเอง ยังมีหน้ามาถามกุว่าที่นั้นอะไรดังๆละ
เอ๊ะ อะไรของมัน
วันนี้เมาท์กับเพื่อนเยอะด้วยแหละ เลยมีไรทำบ้าง เรื่องนินทานี่ของให้บอก ทุกคนสนใจ ทุกเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง
- พรุ่งนี้ก็ได้เจอกัน ไม่ต้องคิดถึงมากนะ 55+
- งานเยอะจัง ตอนนี้ทำเวปส่งอาจารย์ใกล้เสร็จแล้ว http://www.thaiesport.com/chaba/
- เหลือแต่งานศิลปะ กุไม่อยากทำจริงๆนะเนี้ย
ผ่านช่วงมรสุมลุมเร้ามาอย่างเหนื่อยเหน็ด คือเรื่องมันเริ่มด้วยความเข้าใจผิด
เพื่อนมันแกล้ง ไปๆมาๆ เรื่องก็เปลี่ยน กลายมาเป็นปัญหาใหญ่
ด้วยเรื่องที่ว่า..เออ กุพอใจกับมิ้นที่เป็นมิ้นแบบนี้หรือยัง?
คำตอบมันมีแค่สองอย่าง พอกับไม่พอ ไม่พอก็เลิกไป ถ้าพอก็คบกันต่อไป
ธรรมชาติของคนมันเปลี่ยนไม่ได้ และถึงจะเปลี่ยนมันก็เปลี่ยนได้ไม่นาน
นั่นแหละที่ทำให้กุขบคิดอย่างทรมานจิตใจที่สุด เพราะกุก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพอหรือไม่พอ
ก็คิดไปสักพักนะ คิดไปคิดมา ก็จำได้ว่า กุก็เคยคิดว่ามันดีไม่ใช่หรอ
ที่จะได้กรี๊ดกร๊าดกับเรื่องเล็กๆที่ปกติมิ้นไม่ทำ และเกิดทำขึ้นมา
กุก็เคยรู้สึกว่าแบบนี้มันดีไม่ใช่หรอ เรื่องเล็กๆ ก็ทำให้เรามีความสุข
ก็เลยจบอย่างลงตัวเหมือนเดิม
วันนี้ก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข มิ้นมันเป็นคนมือไม่มีแรง
เป็นโรคปะวะเนี้ย มันบอกให้กุนวดมือให้หน่อย กุเลยบอกว่า งั้นมิ้นก็นวดให้แพทข้างนึง
กว่ามันจะบี้มือกุได้แต่ละที โอดโอยตลอด เลยเปลี่ยนใหม่ มาแข่งบีบนิ้วกัน มันก็พ่ายไปอย่างน่าเสียดาย 55+
และพี่แกบอกกุว่า เนี้ย ตอนที่โกดกันนะ เปิด you tubeดูเค้าเล่นเพลงของแจ็คจอนสัน เล่นเป็นแล้ว
และก็เอากีต้ามาจะเล่นอวดกุอะนะ...ฮึ่ย เฮ้ย ทำไมเสียงมันเพี้ยนๆนะ.... - .. -
สรุปก็ไม่ได้การดังเดิม
และก็แกล้งเล่นอะไรไปเรื่อย เหมือนเด็กนั่นแหละ ขำจนปวดท้อง
รูดการ์ดๆ รูดตูดคนอื่น ดูหนังเรื่องห้างของเล่นมหัสจรรย์(กุตั้งเองอะนะ กุจำชื่อเรื่องไม่ได้)
หนังแม่งจบแบบตกกะใจ เอ้าเฮ้ย จบแบบนี้เลย....
และก็ดูเรื่องจัมเปอต่อ หนังจินตนาการ มันเลยสนุกนะกุว่า
วันนี้ก็กินแค่มื้อเดียวเอง กุเลยหิวๆ ฝนก็ตกอีก
- อิ่มจังกุกินขนมปังฟาร์มเฮาซ์ใส้เนยไป 3 ก้อน
- นมขวดนึง
- มีความสุข :)
กุโกดมิ้นมาหลายวันแล้ว และก็ยังคงจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆแน่
แต่ตอนนี้มันนานพอที่จะเอามาเล่าเป็นเรื่องตลกได้แล้ว 55+
สิ่งที่กุเป็นมันก็ไม่ใช่เพราะอารมณ์ อย่ามาบอกว่าใจเย็น
เพราะนี่มันหลายวันแล้ว ถ้าใจร้อนอยู่ ก็ไม่ใช่คน
คือตอนนี้กุไม่รุ้ด้วย ไม่แน่ใจ ว่าเรื่องไหนกันแน่ที่มันจริง
เรื่องนี้มันไม่น่าจะมาเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าความผิดใคร แต่ที่แน่ๆ ทำให้คนที่กำลังเล็มขนตาปลอมอยู่มือสั่น กุก็พยายามข่มใจตัดต่อไป ในที่สุดก็...ไม่ไหวแล้วโว้ยยย
แต่งตัวออกจากหอไปนั่งเมาท์กับเพื่อน นั่งคุยตั้งแต่ตี 2 ยัน 8โมงเช้า
พูดมากกว่านี้มีอีกไหม แต่คือ คุยกันเรื่องห่าไรไม่รุ้อะ 555+ แม่งโครตฮา
เด๋วก็เรื่องผี เรื่องประสบการณ์ รด. เรื่องครอบครัว เรื่องงาน เรื่องฝัน
คุยกันอยู่ 4 คน แย่งกันพูดใหญ่ แต่ช่วงชีวิต รด กุต้อง disconect ไป 30 นาที
เพราะกุไม่ได้เรียน สรุปคุยกันยันเช้าอะ งานการแม่งไม่ทำ เกิดมาเพื่อคุยจริงๆ
กลับมานอนได้แปปเดียวก็ตื่นไปคุยอีกแล้ว และก็นั่งทำงาน เป็นงานเป็นการนะคะ
คราวนี้ ได้ปืนมา 1 กระบอก คือไอ้โดมมันนั่งเฝ้ากุทั้งวัน มาสั่งงานกุ
และอยู่ๆ มันก็เปิดหนังดูจอยักษ์กัน ทำให้กุเสียสมาธิมาก 555+
โล่ก็เลยไม่เส็ด ได้เปนก้อนสี่เหลี่ยมเท่านั้น
และมันก็บอกว่า มึงอย่าลืมทำงานนะเว้ยพรุ่งนี้ต้องเสร็จ... แค่นั้นแหละ
วันถัดมากุก็รีบตั้งชื่อว่า กุต้องสอบ กุต้องทำเวป เป็นการออกตัวไว้ก่อนเลยทีเดียว
อันนี้มันให้ทำเล่น แต่ไม่สำเร็จ เพราะกุเห็นแบบแล้วท้อใจจัง 555+
เมื่อวานกุไปซื้อพรมมาแล้วนะ โห่ คนที่บอบบางเยี่ยงกุ
ต้องแบกม้วนพรมเดินมาขึ้นแทกซี่อะ และฟิวเจอแม่งมีงานไรไม่รุ้อะ ค
นโครตเยอะ แทกซี่ที่กุนั่งมา โครตเซง เพราะรถมันโครตตตติด
เดี๋ยวนี้เค้าฮิตฟิวเจอร์ักันแล้วนะ 5555+
ตอนนี้คำว่าทำไม มันเยอะแยะไปหมด
ถ้าล้อเล่น ทำไมไม่รีบบอกกุให้เร็วกว่านี้..
ปล่อยให้กุอยู่คนเดียวอย่างฟุ้งซ่าน(มาก ถึงมากที่สุด)ทำไม
ทั้งๆที่มีอีกหลายลู่ทางที่จะอธิบายตอนนั้น มาตอนนี้
ความรู้สึกที่มันเสียไปแล้ว มันคืนกลับมาไม่ได้ กุไม่รู้ว่า จะมีวันพรุ่งนี้ด้วยกันได้ยังไง
เคยไหม เจอเรื่องที่ทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ และไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นอีก ไม่คิดเลยสักนิด
และอยู่ๆ มาเจอเรื่องนี้อีกที คิดว่ากุจะเป็นไงวะ..นอนหลับสบายใจหรอไงวะ
แค่ช่วงข้ามคืน มันก็เป็นเวลายาวนานมาก มากจนกุรับไม่ไหว
ในขณะที่อีกฝ่าย แกล้งเสร็จก็นั่งกินเหล้าเมาสนุกสนานอะหรอ.. อย่างนั้นหรอ
ไม่รุ้ว่าใครผิด เพื่อน หรือมิ้น แต่ที่แน่ๆไม่ใช่กุแน่นอน
กุไม่เคยทำให้ผิดหวังและนี่อะหรอ ที่กุต้องรับมา นี่ใช่ไหม ความละเลยที่กุควรจะได้
และถ้าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เราก็ไม่มีอะไรต้องพูดกันอีก เพราะมันมากไปแล้ว
ในที่สุดมิ้นซิบก็กลับมาสักที เหนื่อยล้าอย่างที่สุด นอนไม่อาบน้ำเลยทีเดียว
และพี่แกก็เล่าเรื่องคอนเสริตให้กุฟังประมานสองวันจบอะ 555+
วันนี้ฝนตก อากาศเย็น เรามีความสุขเหมือนเดิม ได้กินไข่เจียวแหนมด้วย
และก็นอนดูทีวี ดูหนังไปเรื่อยเปื่อยจนสองทุ่ม กุเผลอหลับตอนเย็นไป ตื่นมาก็รู้สึกไม่ค่อยจะดีเลย
หรือว่าเพราะกินเยอะไปไม่รู้ 555+ เพราะตื่นมากินเฟรนฟราย และก็แอปเปิลไปอีก
ยังว่าแวะเซเว่นไม่ค่อยอยากจะซื้ออะไรเลย แต่ซื้อน้ำผักมา และก็ซื้อขนมปัง+ นม แต่ลืมซื้อเนยอีกและ วุ้ยยย
พรุ่งนี้เรียนวันสุดท้ายแล้ว ว่าจะเอางานอาร์ทไปส่งแล้ว สรุป งานที่เค้าให้สร้างสรรค์
กุคิดมาหลายวัน ว่าจะวาดใส่อะไร จะใช้สีอะไร จะยังไงดี บางทีไอเดียมันก็ไม่ได้มีตลอดหรอกน่ะ
กุเบื่อกับการคิดมาก เลยวาดใส่เฟรมธรรมดา เป็นรูปกล้วยหนึ้งหวี ที่มีกล้วยหอมจอมซนสองลูก 555+
อนาถจริงๆ งานของพนิดา งานเวปก็เหลืออีกนิดหน่อย คาดว่าจะทำอีกทีตอนใกล้ส่ง
คือมันจะส่งพฤหัสนี้แล้วแหละ และนี่วันอังคาร แต่ยังไม่ใกล้เท่าไหร่ ตามทฤษฎีของกุ 555+
เมื่อวันก่อน หลังจากที่ขัดตัวด้วยมะขามกับนมไปรอบนึง วันต่อมา พนิดาก็เจอขมิ้นเลยเอามาผสมด้วยอีกอย่าง
เยี่ยมมาก กุไม่คิดว่ากลิ่นขมิ้นจะเป็นแบบนี้เลย และก็ความเหลืองของมัน ช่วยให้เหมือนขี้เข้าไปอีก
ซื้อไยบวบมาขัดด้วยนะ แต่รู้สึกมันจะแข็ง ต้องรอมันเปื่อยกว่านี้นิด
เล็บกุนี่เหลืองอ๋อย ดูดีมีสไตล์ไปอีกแบบ 555+
- รักตัว
- มีความสุข
(ซื้อขนตาปลอมแบบโอเว่อมา ไว้ใส่ถ่ายรูปฮาๆคราวต่อไป 555+)
วันนี้มิ้นไปหัวหินกับเพื่อนหนุ่มยกบ้านเลย คือพี่แกไปกันตั้งแต่เช้ามืด
ขึ้นรถไฟไป ชั้นประหยัดสุดๆ สุดล้าฟ้าเขียว ไม่ได้นั่งอะ คิดดู ยืนไป 4 ชม.ได้
และก็ได้นั่งตอนใกล้จะถึง คิดในใจว่า ดีที่กุคำนึงถึงอนาคต ตัดสินใจไม่ห้อยตามไปด้วย
ไม่งั้นกุต้องยืนร้องไห้ ท้อแท้กับโชคชะตาแน่ๆ
นังอีฟบอกว่า ทำไมไม่หิ้วหลุยใส่ส้นสูงไปกับมัน เผื่อจะพบรักกับคนขายไก่ย่าง 555+
ที่จริงกุอยากเจอคนขายหมี่ผัดใส่ห่อมากกว่า รสนิยมสูงจริงๆ 5555
วันนี้อากาศดี มีแดด เหมาะแก่การทำกิจกรรม
ตอนเย็นๆเลยเดินออกไปซื้อนม และก็ซื้อของกินมา มากมายก่ายกองเหมือนเดิม
ทำไมเด๋วนี้ร้านน้ำผลไม้มันชอบหมดก็ไม่รู้ พอกุไปถึง เกือบจะไม่ได้กินน้ำมะเขือเทศและ มันจะหมด
อาจจะมีคนฮิตแบบกุก็ได้นะ 555+
พอถึงเวลาอันควรก็เริ่มบรรเลง เอามะขามเปียกกับนมมาผสมกัน น้ำอุ่นด้วย
และก็เอามาขัดผิวทั่วตัวเลยเว้ย เศษมะขามกระเด็นกระดอน เต็มห้องน้ำ
ดูไปดูมาสีคล้ายขี้จริงๆ เต็มห้องน้ำกุไปหมด อนาถมาก เม็ดมะขามมันใหญ่ลงรูไม่ได้
กุต้องเก็บขึ้นมาอีก เป็นการถนอมผิวพรรณที่ลำบากลำบนจริงๆ
พอทำเสร็จ ยังไม่เห็นความเปลี่ยนแปลง นอกจากขนแขนกุพริ้ว สลวยสวยเก๋็มาก
มองกลับมาที่โต๊ะ นมหกใส่คีบอร์ด เละเทะอีก เห็นและกุเหนื่อย จนจะปิดโครงการในครั้งต่อไปเลย
มิ้นไม่อยู่ ก็เหงานิดหน่อย ที่รักกกก มิสยู เหลือเกิน อันนี้ก็เว่อไป
แต่รู้สึกว่า มิ้นไปต่างจังหวัด ดีกว่าแพทไปต่างจังหวัดเองนะ
จะมีของฝากติดไม้ติดมือมาถึงกุบ้างไหมเนี้ย จะไปเอง ยังมีหน้ามาถามกุว่าที่นั้นอะไรดังๆละ
เอ๊ะ อะไรของมัน
วันนี้เมาท์กับเพื่อนเยอะด้วยแหละ เลยมีไรทำบ้าง เรื่องนินทานี่ของให้บอก ทุกคนสนใจ ทุกเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง
- พรุ่งนี้ก็ได้เจอกัน ไม่ต้องคิดถึงมากนะ 55+
- งานเยอะจัง ตอนนี้ทำเวปส่งอาจารย์ใกล้เสร็จแล้ว http://www.thaiesport.com/chaba/
- เหลือแต่งานศิลปะ กุไม่อยากทำจริงๆนะเนี้ย
เมื่อวันก่อน วันอาคารที่ผ่านมา ตั้งใจไปดูหนังโรแมนติกคอมเมดิ้ เรื่องอะไรเวกัสๆเนี้ยแหละ
มิ้นเค้าอยากดูเองด้วยนะ ปกติไม่ค่อยจะชวนดูหนังแนวนี้เท่าไหร่
แต่กว่าจะได้ไปดูก็มีผิดแผนนิดหน่อย เลยดูรอบเย็นเลย และกว่าหนังจะเริ่มก็เป็นชม.
คู่หูดูโอ้แพทมิ้นเลยไปเปิดห้องร้องคาราโอเกะกัน มีปรับไฟสลัว
และช่วงแรกกุหงุดหงิดมาก กับการเลือกเพลงของมัน
เค้าจะทำให้มันยากทำไมไม่รุ้วะ คือให้กุกดรีโมทพิมชื่อเพลงทีละเพลงอะ
และก็นึกไม่ออก จะร้องเพลงไหนดี กว่ากุจะเข้าใจเครื่องแม่งก็ผ่านไป 15 นาทีแล้ว
และก็ร้องแข่งกันไป มันจะมีคะแนนด้วยเว้ย เจอเพลงเด็ดกุเข้าไป 90 คะแนน
มิ้นซิบเลยพ่ายไปอย่างน่าเสียดาย ... เรื่องของคาราโอเกะมันก็น่าจะจบลงแค่นี้
แต่ แต่มิ้นซิบยังกลับไปนอนคิด อยู่ๆ ก็พูดขึ้นมาว่า..รู้และ ทำไมแพทชนะมิ้น...
กุก็บอก ทำไม...เพราะแพทอยุ่ในช่วงตกใข่...น๊านน หาเหตุมาเรื่อยอะ
กุก็นึกขึ้นมาได้เลย เมื่อเช้ากุก็ดูนะ ผู้หญิงถึงผู้หญิง มันบอกว่า ช่วงตกใข่ผู้หญิงจะเสียงเพราะ
นี่แฟนกุข้องใจในความไพเราะขนาดนี้เลยหรือ 555+
เมื่อวานเลยอยู่ด้วยกันทั้งวัน วันนี้ก็ด้วย โห่ อยุ่ๆพี่แกตื่นมาไม่มีปี่ไม่มีขลุยเลย กุงง
กุก็เลยถามว่า ทำไมตื่นเร็ว มิ้นซิบบอก ก็มิ้นนอนเยอะแล้ว ดูนาฬิกา นี่มัน 9 โมงนะที่รัก
อยากจะเป็นลม สรุปก็ตื่นมากินข้าว กินแอปเปิลกัน
ดูหนังเรื่องกรีนไมล์ ได้ดูซะทีเรื่องนี้ รอมาหลายเดือน
ก็เป็นหนังดีอีกเรื่องหนึ่งที่คิดว่าดี ก่อนที่จะดูซะอีก 555+
คือดูไปแผ่นนึุง หลับไปสี่ชม.ได้ และมาดูต่ออีกสองแผ่น ก็งง ว่ามันจะตื่นเช้ามาทำไม๊
ฝนตกรุนแรงมาก แทบไม่ได้ยินเสียงหนังเลยทีเดียว แต่อ่านซับได้อยู่
และเราก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขไปอีกวันสองวัน
แต่มิ้นชอบโกงตลอด
วันนี้น้าโทรมาบอกว่า น้องกุอกหักรักคุด น้องหมูอะนะ ร้องไห้ตาบวมใส่แว่นดำทั้งวัน55+
และก็เล่าให้กุฟังว่าเรื่องราวมันยังไง ให้กุโทรไปหาน้องบ้าง 55+
ที่บ้านกุนี่ยังไงเนี่ย ข่าวทั่วถึงจริงๆ กุโทรไปไปถามว่า เปนไงมั่งว่า ..มันบอกว่า รู้ได้ไง.. 55+
ก็ปลอบตรงๆไม่อ้อมค้อมว่า อย่าฆ่าตัวตายนะเว้ย
เออ รุปที่ไปถ่ายวันนั้น ที่เหนื่อยล้า ได้มาแล้ว 55
ไว้ไปดูใน hi5 และกัน
-http://patzip.hi5.com
-รักตัวที่สู๊ดดดเลย
-ถ้ามีมิ้นก็อุ่นนอุ๊นอุ่น
ผ่านช่วงมรสุมลุมเร้ามาอย่างเหนื่อยเหน็ด คือเรื่องมันเริ่มด้วยความเข้าใจผิด
เพื่อนมันแกล้ง ไปๆมาๆ เรื่องก็เปลี่ยน กลายมาเป็นปัญหาใหญ่
ด้วยเรื่องที่ว่า..เออ กุพอใจกับมิ้นที่เป็นมิ้นแบบนี้หรือยัง?
คำตอบมันมีแค่สองอย่าง พอกับไม่พอ ไม่พอก็เลิกไป ถ้าพอก็คบกันต่อไป
ธรรมชาติของคนมันเปลี่ยนไม่ได้ และถึงจะเปลี่ยนมันก็เปลี่ยนได้ไม่นาน
นั่นแหละที่ทำให้กุขบคิดอย่างทรมานจิตใจที่สุด เพราะกุก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพอหรือไม่พอ
ก็คิดไปสักพักนะ คิดไปคิดมา ก็จำได้ว่า กุก็เคยคิดว่ามันดีไม่ใช่หรอ
ที่จะได้กรี๊ดกร๊าดกับเรื่องเล็กๆที่ปกติมิ้นไม่ทำ และเกิดทำขึ้นมา
กุก็เคยรู้สึกว่าแบบนี้มันดีไม่ใช่หรอ เรื่องเล็กๆ ก็ทำให้เรามีความสุข
ก็เลยจบอย่างลงตัวเหมือนเดิม
วันนี้ก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข มิ้นมันเป็นคนมือไม่มีแรง
เป็นโรคปะวะเนี้ย มันบอกให้กุนวดมือให้หน่อย กุเลยบอกว่า งั้นมิ้นก็นวดให้แพทข้างนึง
กว่ามันจะบี้มือกุได้แต่ละที โอดโอยตลอด เลยเปลี่ยนใหม่ มาแข่งบีบนิ้วกัน มันก็พ่ายไปอย่างน่าเสียดาย 55+
และพี่แกบอกกุว่า เนี้ย ตอนที่โกดกันนะ เปิด you tubeดูเค้าเล่นเพลงของแจ็คจอนสัน เล่นเป็นแล้ว
และก็เอากีต้ามาจะเล่นอวดกุอะนะ...ฮึ่ย เฮ้ย ทำไมเสีย
••• Mint ❤ Pat ••• 
